Ahmet Dekiş; SÖZ VERMİŞTİK

Yol aldığımız zaman hatırlamayacağımız, adını koyamaycağımız şimdi bize uzak olan bir diyardaydık.
Bir seyahate çıkmamız gerekti, yolculuğun selameti ve emniyeti için, çıkarken bizden bir söz istendi ve bizim o sözü vermemiz gerekti..!
Yolculuk süresi başlamadan bizler o sözü verdik ve başladı yolculuğumuz…

– Asla unutmayacakatık yolcu olduğumuzu ve yolun haklarını.
– İncitmeycektik yol üzerinde bulunan çiçekleri, ağaçları, dalları yaprakları.
– Hor bakmayacak, hor kullanmayacaktık toprağı.
– kuşları ve toynaklı, toynaksız ne kadar canlı varsa hiçbirini küstürmeyecektik.
– Mavi gökyüzüne, güneşe ay’a ve yıldızlara bakıp ilham alacaktık.
– Dağlara, dağların bağrından kıvrım kıvrım süzülerek akan, derelere, ırmaklara ve nehirlere ihanet etmeyecektik.
………………
– İlk başlarda bunları başara bildik çoğu kez.
-Verdiğimiz söz tazeydi ve duygularımız temiz ve masumdu.
– Masalsı bir hayat yaşıyorduk ve masalsı bir dünya düşlüyorduk kendimiz için / hepimiz için.
– Lakin zaman ilerlerken yolculuğumuz hızlanıp, meşakkatler artmaya başlarken, bizlerde yavaş yavaş verdiğimiz sözümüzden uzaklaşmaya başladık.

– Düşlediğimiz o masalsı dünyamızın mimarisini dahi değiştirmeye başlamıştık çoktan ve artık o yolculuğumuzun ilk başladığımız zamanlarını özlemeye başlamıştık bir taraftan ama bir türlü dönemiyor o masumiyeti yakalayamıyorduk.
– Yol üzerinde tutsak etmişti bizleri materyalist eşkiyalar…

– Hayallerimiz, temiz duygularımız masalsı düşlerimiz artık eskisi kadar canlı ve heyacanlı dediler.
-Çünkü bizler benliğimizin sınırlı özgürlüğü uğruna verdiğimiz sözü unuttuk/ yolculuğumuzu ve yolun hakkını unuttuk.
-Kuşları küstürdük
-Toprağı linç ettik
-Yolculuğumuz üzerinde bulunan ve bizlere güzel bir manzara sunan dünya memleketini hoyratça kullandık.
-Yol arkadaşlarımız olan diğer insanlara karşı sorumluluklarımızı unutup, haktan, adaletten uzaklaşıp benliğimize esir olmaya başladık.
……………….
-Yolculuğumuz devam ediyor ve sözümüz halen geçerli ve sorumluluklarımız, yükümlülüklerimiz var yolculuğumuzun sonuna kadar ve bizler sorumluyuz yolculuk boyunca sergilediğimiz tüm hâl ve davranışlarımızdan…

– Halen fırsatımız ve imkanlarımız var verdiğimiz söze sadkarimizi göstermek ve yüreğimizin güzelliklerini geçtiğimiz şu hayat yolunun etrafına ekmek için.
Ardımızdan gelen yolculara yaşanılası masalsı bir dünya bırakmak için halen geç kalmış sayılmayız.

Sözünüz ömrünüzün, ömrünüz sözünüzün aynası olması dileğiyle esen kalın.
Her türlü görüş ve önerilerinizi sahaf1sahaf@gmail.com adresinden bizlere iletebilirsiniz.

Lütfen Takip ederek ve beğenerek destek olun...

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir